लिओनार्दो दा विन्ची - बालपण

मध्ययुगात युरोपता पुनारुज्जिवानाच्या कालातिला लिओनार्दो हा एक आघाडीचा चित्रकार आणि आज्ञात असा शास्त्रज्ञ होता, तो आधुनिक मानवाच्या बुध्दिचा उगम होता त्याकाळात त्याला इटलीतिल लोक; तो ठार वेडा आहे असे म्हणत। कारण त्याचे हे शोध, त्या काळात कल्पने पलिकडे होती। असा हा असामान्य बुध्दिचा व प्रतिभेचा महामानव त्याकाळी केवल चित्रकार म्हणुनच अधिक नावाजला गेला पण, एक शास्त्रज्ञ म्हणुन तो अज्ञातच राहिला

लिओनार्दोचा जन्म १५ अप्रैल, १४५२ मध्ये इटली तिल फ्लोरेंस या शहर नजिक विन्ची या खेड्यात झाला। त्याचा पिता हा "सेर प्येअरो" हे फ्लोरेंस मधील नामांकित वकील होते। त्यांची आई "कैटरिना" ही शेतकरी कुटूंबातिल एक इन् मधे , नोकरी करणारी मुलगी होती । यांचा लिओनार्दो हा अवैध संतति होता। पुढे त्याच्या आईने दुसरे लग्न केले , तेव्हा लिओनार्दो ला सभांळन्याची जबाबदारी त्याच्या वडीलांवर आली। त्याक्ये बालपण हे आजोळी गेले। १३ व्या वर्षी त्याला वडिलांनी फ्लोरेंसला आणले। तेव्हा पर्यंत त्याच्या वडिलांनी चार लग्ने केलि होती आणि त्याना ९ पेक्षा अधिक मुले आणी दोन मुली होत्या, ते सर्व लिओनार्दोला खुप त्रास देत असत। त्यामुळे त्याला तेथे करमले नाही व तो कूटूंबापासुन दूर जाण्याचा विचार करू लागला.

बालपणा पासूनच त्याला संगीताची आवड होती। तो सुरेल आवाजात गात व ल्युट वाजवत असल्याचे उल्लेख सापडतात। नंतर त्याने ल्युटच्या सारखे घोड्याच्या डोक्या सारखे एक वाद्य ही बनविले होते। पण केवल संगीत साधना वा कलोपासना यातच त्याचे मन रमले नाही। ज्ञान प्राप्तिची तीव्र लालसा व एक अस्वस्थ कुतूहल त्याला सतत वेगवेगल्या दिशांना खेचून नेत होते मानवी विचारांच्या कक्षेत येणारी प्रत्येक गोष्ट समजावून घेण्याची स्वाभाविक उर्मी त्याच्यात होती। शाळेत असल्यापासूनच तो अवघड गणिती समस्या सोड्वायचा पण त्याच वेळी त्याने चित्रकलेत विशेष प्रविन्य दाखविले म्हणून त्याच्या वडिलांनी त्याला इ स १४६० मध्ये आंद्रिया - देल -वेरोचियो ह्या फ्लोरेंस मधील आघाडीच्या चित्रकार - शिल्पकराकडे कार्यशाळेत उमेदवारी साठी धाडले। तिथे त्याने चित्र - शिल्पकलेचे प्राथमिक धडे घेतले। त्याच्या कामगिरीने वेरोचियो खुप प्रभावित झाला। नंतर तो वेरोचिओचा मदतनीस म्हणुन १७ व्या वर्षीच रुजू झाला।